Best bookmaker bet365 Bonus

Menu

Miroševce

Poreklo imena:

Kao da Miroševce kao selo nije postojalo u doba naseljavanja Slovena, i da su stanovnici podgrađa na padinama Umca, na čijem vrhu je bio grad, umakli ispred Slovena ili su ih ovi proterali. Tek, po predanju, tu gde je selo Miroševce, rasla je krupna hrastova šuma, pa, kada su Sloveni, već nastanjeni u ovom prostoru, primili hrišćanstvo, sveštenik je dolazio na ovo mesto, da pod jednim velikim hrastom, maže mirom svoju pastvu, da je miroše, pa je otuda ovo mesto, kada se zaselilo, dobilo ime Miroševce, to jest mesto na kome je vršeno mirosanje vernika. Može ovo predanje i biti tačno. U nedostatku drugog objašnjenja, prihvatimo i ovo, narodno pripovedanje.

Istorija:

Položaj koji Miroševce zauzima bio je oduvek zgodan za ljudski život i ljudsku naseobinu. Ovaj kraj nije ostao nezapažen neolitskom čoveku koji je na potesu Selište-Salačine ostavio tragove svojih naselja. I rimskih naseobina je ovde bilo, odnosno naseobina poromanjenog stanovništva. Kao što se u zidinama Skobaljićevog grada nalaze tragovi rimske epohe, verovatno ih je bilo i u zidinama onog grada o kome Milan Đ. Milićević govori u svojoj knjizi „Kraljevina Srbija" kao o kuli Kraljevića Marka „na brdu koje se zove Humap", gde „ima jedna stara gradina".

Verovatno je ta „gradina" imala i svoje podgrađe, kako je bilo kod svih gradova te vrste, o čemu govore ostaci na padinama Umca iznad Miroševca. Sem toga, na njivi Jovana Jovića, na ulazu u selo Miroševce iz pravca Leskovca, i sada postoji bunar, „bunarine", za koji postoji predanje da je rimski bunar. U ataru sela Miroševca postoje i dva lokaliteta Selište: jedan ispod Umca i to sa njegove južne strane, a jedan na potesu „Slivče" sa severne strane sela. U potesu Vrtike postoji mesto zv. Crkvište, gde je, po narodnom predanju, bila crkva posvećena sv. Nikoli. Po predanju na ovom mestu je bilo i selo koje se zvalo Garina, pa je u doba prvog srpskog ustanka od Turaka razoreno.

No pored ovih ostataka starina, koje se nalaze u okolini sela Miroševca, a samo Miroševce ne pominje, prvi pisani dokument sa pomenom sela Miroševca jeste povelja koju je u Novom Brdu potpisao kao državni poglavar despot Stefan Lazarević. Tom poveljom knjeginja Milica sa sinovima Stefanom i Vukom, daje ruskom manastiru sv. Pantalejmonu u Svetoj Gori, pored drugih sela, „i u Gl'bočici selo Miroševci s metohom i s međami". Prema tome aktu kneginja Milica sa sinovima Vukom i Stefanom bila je vlastelinka ovog kraja Dubočice, a despot Stefan Lazarević je uz to bio i vrhovni državni glavar, pa je zato on i potpisao ovu povelju.

Pod Turcima je Miroševce u 19. veku bilo gospodarsko selo i podeljeno između dvojice čitluk-sahibija. Bili su to: Mustafa-aga i Emin-aga. Obojica su živeli u Leskovcu, a Emin-aga je bio arbanaškog porekla . Han pominje Miroševce i navodi da je ono 1858. godine imalo 48 kuća. Prema navodima Milana Đ. Milićevića, Miroševce je posle oslobođenja imalo 111 poreskih glava, što, u odnosu na druga porečka sela, predstavlja najveći porast za period od nešto više od 20 godina.

Stanovništvo:

Uporedni pregled broja stanovnika od 1948. do 2002. godine (Izvor: Republički zavod za statistiku).

Godina popisa
1948 
1953 
1961 
1971 
1981 
1991 
2002
Broj stanovnika
1021
1061
1121
1150
1140
1126
1077

 

Izvor: Jovan V. Jovanović: Leskovačko Porečje - Leskovački zbornik 1973.

The Best bookmaker bet365